Tinder Hell

Online daten is voor mij nog nooit een succes geweest. Het is niet zo dat ik er niet in geloof (als bruidsfotograaf kom je tegenwoordig genoeg stellen tegen die elkaar online hebben gevonden) maar ik ben er blijkbaar niet zo goed in. Na een gesprek van een paar zinnen valt het meestal stil, want ik ga geen dieptegesprekken houden met iemand die ik nog nooit heb gezien. Dat lukt me ook gewoon niet. Daarnaast word ik best moe van het herhalen van wie ik ben : Ja hallo ik ben Carin, ik ben fotograaf – nee, je hoeft me niet je foto’s te laten zien, ik vind ze waarschijnlijk toch niet bijzonder – ik kom uit Brazilië – nee ik spreek geen Portugees en ik ben ook geen Adriana Lima – ik werk bij Coolblue – nee ik heb jouw staafmixer niet voorbij zien komen en dit is geen uitnodiging tot het zenden van een dick-pic.

En ik heb twee katten ja. Ja ik hou ook van honden. Misschien stiekem nog wel meer.

Nog voordat ik een bijzonder gesprek aan kan gaan, vraagt Tinder me wat ik van de app vind. Ik sta daar niet meer van te kijken – dat vraagt hij namelijk al nadat ik iets van 10 keer heb geswiped. Steeds opnieuw. En als je dan 1 ster invult omdat je het vervelend vindt, vraagt het met een schuin hoofd of ik er over wil praten. Nee Tinder. Nee.
Goed, je hebt dan na een uurtje swipen een match of 40. Waarvan niemand wat zegt – ooit. En als ze dan gaan praten, dan denk je : oke, een gesprek. Na een paar dagen wat zinnen heen en weer te hebben gestuurd vraagt hij of je op whats app verder wil. Ach, waarom niet.
Eerste bericht : dick pic.

Serieus?
Waarom denken mannen dat vrouwen dit interessant zullen vinden? Dit is me niet één, maar vier keer gebeurd inmiddels. Oke, de foto kwam niet altijd direct maar blijkbaar ben ik zo’n slechte gesprekspartner dat mannen er maar met de lul naar gooien.
Waarom stuur je die foto?
Stuur me dan gewoon je creditcard op of zo. Daar heb ik nog echt wat aan.
Ik trap mooi niet meer in deze tinderlaag.
Bijna net zo irritant zijn de mannen die meteen zeggen :”Ja, ik heb al een vriendin, ik wilde gewoon even kijken waar die heisa nu allemaal om is.”
Hé. Rot anders even op van deze app. Denk je dat wij singles het leuk vinden om als vleeskeuring op een app te staan, op zoek naar wat jij al lang hebt? Ga toch fietsen stelen joh. Als je wilt weten of je nog goed in de markt ligt dan is hier je antwoord : Nee. Je bent van de markt af.

Nog erger vind ik die reclames van Second Love. “Flirten is niet alleen voor singols” (ja, zo spreekt die vrouw dat uit, sing gols). Niemand zegt dat flirten alleen voor singles is, maar een website maken om vreemdgaan te promoten en er nog reclame voor maken op tv… dat is in mijn ogen wel erg laag zinken. (Nu hoop ik zo heel erg dat er niet onder mijn blog een advertentie van die website verschijnt, dat zou wel echt misplaatst zijn – maar daar heb ik zelf geen enkele invloed op)

Maar goed, het is al lastig genoeg in single land. En wat staat er dan weer voor de deur?
Jep. Valentijnsdag.
De dag waarop meer dan de helft van de stellen die ik ken gaan lopen mauwen. “Ik vind het toch zo commercieel, wat een onzin. Wij doen er niks aan, hij weet heus wel dat ik van hem hou.”
Tja, alles is commercieel tegenwoordig. Ik zou echt mega blij zijn als ik met valentijn zou worden verrast door een mega groot hart of een bosje bloemen of een doosje chocola. Of al is het maar een kaartje. Maar ja, ik heb geen geliefde die ik op passief agressieve wijzen duidelijk kan maken dat ik dit allemaal verwacht. Ik wil niet die vrouw zijn die het allemaal maar commercieel vind en om zeven uur ’s avonds op de bank in slaap valt in een onesie tijdens Utopia.

Maar dit jaar heb ik dan ook eindelijk een afspraak op Valentijnsdag. Alleen is dat helaas met de kaakchirurg (en dat is ook nog eens een mevrouw dus er zit geen enkele kans van slagen in helaas).
Ik weet dan ook niet wat ik pijnlijker ga vinden ; een liefdeloze Valentijnsdag of een enorm gat in mijn kaak waar een onschuldige verstandskies met veel geweld uit zijn natuurlijke habitat is gerukt.
De verhalen die ik hoor van vrienden en collega’s geven me ook niet bepaald een goed gevoel. Ik zal woensdag hoe dan ook op de bank eindigen in een onesie met een bak ijs, of het nou om mijn eenzame bestaan te vieren is of omdat ik niks anders kan eten.

Hoe dan ook – alle liefde gaat alsnog uit naar mijn lieve vrienden en familie waar ik ook veel van hou. En aan alle geheime aanbidders : jullie zijn echt wel héél geheim. Kaartje sturen mag.

Geen dick pic.

 

Fijne Valentijn!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s