Reisblog USA: When you and your friends…

Go on a Roadtrip!

 

Hey guys, hier is hij dan – mijn eerste nieuwe reisblog! Vanaf een tablet, dus vergeef me de grammatica. De spatietoets op het toetsenbord doet moeilijk..
Onze reis begon woensdag 18 september, alles leek voorspoedig te gaan en we zaten ruim op tijd in het vliegtuig. Helaas besloot het grondpersoneel van KLM precies die dag te staken waardoor we 2,5 uur in het vliegtuig vast zaten.De reis duurde hierdoor dus 12uur in plaats van 9,5 uur maar ach – vakantie is vakantie. Verder was het een fijne vlucht dus niks te klagen.

We kwamen hierdoor wel ook ruim 3 uur later bij het hotel aan en hadden helaas geen tijd om die avond Vancouver verder te bekijken, maar dat was geen punt. De volgende dag hadden we alle tijd. We begonnen aan een twijfelachtig ontbijt met droge scones en eieren die we uit het ijs moesten halen (review over het ontbijt: 0 sterren). Daarna vertrokken we naar het centrum van Vancouver om Gasttown te bekijken (dit zou een leuk deel van Vancouver zijn). Nadat we de bushalte finaal hadden gemist, besloot de buschauffeur ook nog eens dat hij geen zin had om Armindo naar buiten te laten, wat resulteerde in dat hij door half Vancouver mee werd gesleurd voordat we hem terugvonden. (Oké, dat is op z’n Jeroens overdreven, we kwamen hem halverwege de volgende halte weer tegen). Buschauffeur Henk (zo hebben we hem genoemd) was niet in een opperst beste bui.
Daarna zijn we naar Stanley Park gegaan voor een wandeling, wat een leuke wandeling opleverde en een mooi stukje geschiedenis van Vancouver. Omdat we eigenlijk te kort in Vancouver waren om nog echt iets bijzonders te gaan doen, besloten we om naar een paar vogels te gaan kijken in een kas ergens op een berg. In de miezer regen. Eerlijk gezegd werd ik er niet blij van, maar we hebben het gedaan.  Dat is wat ik er over kwijt kan. We vertrokken die nacht vroeg om de Greyhound bus te nemen naar Seattle en lieten Canada achter ons. Om je de waarheid te zeggen: het beeld dat ik voornamelijk van Canada heb nu is dat het een moderne plaats is vol natuur en zwervers. Man, wat zaten er veel zwervers in Vancouver.

 

Seattle was daar misschien niet heel veel anders in, maar ik vond de stad wel meer charme hebben. Waarschijnlijk heb ik Vancouver ook geen eerlijke kans kunnen geven, en ook Seattle heb ik maar kort gezien maar de stad vond ik wel hip. We hebben hier onze auto opgehaald; een Dodge. Een bakbeest van een SUV die zowel luxe als sexy is. We love our Dodge. We zijn op de Space Needle geweest, waarbij Armindo en ik nog even moed moesten verzamelen om op de glazen vloer te gaan staan. Jeroen banjerde er overheen alsof hij de vierdaagse er op wilde lopen. Het was helaas verder haast onmogelijk om voor schappelijke tarieven te parkeren waardoor we een beetje ronddwaalde in Seattle en niet veel meer hebben kunnen doen. ‘S Avonds eindigden we bij een kip restaurant dat Sisters & Brothers heet en vlak bij het Boeing industrie terrein ligt. Als je ooit die kant op gaat – de beste kip ever! Geweldige tent, sassy personeel en hippe inrichting. We loved it!
Armindo kwam er achter dat hij zijn toilet tas was vergeten in Canada (we geven hier Henk de schuld van),  en we kregen nog een paar tips van de balie medewerker voor de volgend dag. In Oregon was een geweldig stadje: Astoria.

Het was mijn beurt om te rijden en we gingen een reis van meer dan 3,5 uur tegemoet naar Astoria,  maar dat was meer dan de moeite waard! Wat een enorm karakteristiek en lief stadje! Onderweg hadden we geweldige uitzichten en toen we aankwamen hebben we heerlijk geluncht aan het water. Daarna reden we door naar Cannon Beach. Ook zeker een aanrader als je tijd hebt (en nog fijner als het mooi weer is, zoals bij ons) want het is een zeer fotogeniek strand!  Dit was wel nog 45 min rijden vanaf Astoria, en we moesten toen nog eens 2 uur terug, dus totaal had ik bijna 5 uur gereden. Het motel waar we kwamen was helaas niet zoals we hoopten…Jeroen en ik deelden een kamer en Armindo kreeg een eigen kamer, echter was hij niet alleen. Bedwanzen hadden het voorzien op onze Reisvader (zijn bijnaam) en hij vluchtte direct zijn kamer uit. Helaas sliepen Jeroen en ik al als een blok dankzij een slaappilletje en hoorde we zijn wanhoopskreten niet. Dit resulteerde er in dat de arme man in de auto moest slapen. Bedwanzen 1, Armindo 0.
Bah.

Vandaag waren we naar Portland gegaan (met een uitgeputte Armindo), en ondanks de regen vonden we dit een fantastische stad. We hebben lekker in het centrum rond gewaggeld, wat heel erg hip er uit ziet. Mooie graffiti, stijlvolle gebouwen, hippe koffie tentjes…. een hipster walhalla. Niet overslaan dus bij een road trip!
Om Armindo z’n motel angst een beetje tegemoet te komen zitten we nu in een AirBnB. Super schattig en klein (misschien iets té..) en in ieder geval schoon. Geen zwervers, geen Henk en geen bedwanzen. Weltrusten!

 

Advertenties

2 gedachtes over “Reisblog USA: When you and your friends…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s