Over

Carin Ivana

Blog
Om mijn schrijfkunsten wat te verscherpen ben ik (weer) gaan bloggen. Ik ben inmiddels al heel wat jaar van de middelbare school af, dus mijn Nederlandse spelling laat misschien hier en daar wat te wensen over. Ik wilde een schrijfcursus starten, maar die was ironisch genoeg zo lastig geschreven dat ik er mijn aandacht niet bij kon houden. Ik blog nu dus gewoon ‘uit de losse pols’.

Adoptie 
Zoals veel andere geadopteerden heb ik hechtingsproblemen en problemen met mijn identiteit. Ik heb het gevoel dat ik constant aan het zoeken ben, maar eigenlijk niet zo goed weet waar naar.
Mijn fotografie / expo in 2016 was dan ook deels therapeutisch voor me. In mijn boek kan ik goed omschrijven hoe mijn gevoel veranderde van ‘ik ben gewoon een Nederlander’ naar ‘ik hoor nergens bij’. Dit was een soort startpunt naar het (her)ontdekken van mijn identiteit. Inmiddels (2020) ben ik een stukje verder in dit proces (zie blog).

Schrijven
Naast mijn adoptie en fotografie, hou ik mij ook bezig met schrijven. Sinds mijn boek ‘Aconchego – Dagboek van een geadopteerde’ af is, heb ik het idee om nog een boek te schrijven. Ik ben trots op mezelf dat ik een boek heb uitgebracht, al is het puur om het verhaal te kunnen vertellen. Het voelt gewoon goed om je boek in handen te hebben!
Eigenlijk ben ik zelf meer gecharmeerd van fictie. Post-apocalyptische verhalen, volks legendes, horror… doe mij maar een lekkere dosis fantasie. Daar lees en schrijf ik ook graag over.
Of dat ooit uit komt in boekvorm?  Misschien… we zullen zien. Ik ben van mening dat verhalen het waard moeten zijn om verteld te worden.
 galaxyportrait